Terapia według teorii integracji sensorycznej.

Zajęcia terapeutyczne odbywają się w salach wyposażonych w specjalistyczny sprzęt podwieszany oraz specyficzne urządzenia pomocnicze i zabawki. Terapeuta jest w roli przewodnika w wędrówce dziecka doświadczającego własnych możliwości i ograniczeń. Pokonywanie tych drugich daje dziecku wiele radości i podnosi tak niskie często poczucie własnej wartości. Terapia nie jest rutynowym, powtarzalnym zestawem ćwiczeń. Kolejne sesje mogą się różnić zarówno w repertuarze wykorzystywanych aktywności jak i sprzętu. Najważniejsze jest stopniowanie poziomu trudności i zaangażowania systemów zmysłowych. Na początku łączy się stymulację w dwóch systemach (np.,układ przedsionkowy i wzrokowy), potem powoli włączamy więcej systemów i podnosimy poziom trudności danej zabawy. Terapię integracji sensorycznej nazywa się naukową zabawą i taką powinna być. Terapeuta wie jakie są w teorii wskazania a także przeciwwskazania do korzystania ze specjalistycznego sprzętu a dziecko bawi się poznając i integrując nowe doświadczenia. Rodzice są na bieżąco informowani o przebiegu zajęć i często są też proszeni o obserwację zachowania dziecka między sesjami i dzielenie się swoimi spostrzeżeniami i odczuciami. Tryb i okres trwania terapiii jest uzależniony od indywidualnych problemów w rozwoju procesów integracji sensorycznej dziecka. 

Aktualizowano: 08.06.2011 19:33:11